นรม. vs ก.ต.ช.

สวัสดีครับท่านผู้อ่านบล็อค Sujoe วันนี้อย่าพึ่งงงกับชื่อบทความนะครับ

นรม.ก็คือ นายกรัฐมนตรี ส่วน ก.ต.ช.ก็ย่อมาจาก สำนักงานคณะกรรมการนโยบายตำรวจแห่งชาติ

โดยเมื่อวันพฤหัสที่ 20 ส.ค.ที่ผ่านมา นายกฯได้เสนอชื่อ พล.ต.อ.ปทีป ตันประเสริฐ ให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.)แทน พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ที่จะเกษียณอายุสิ้นเดือนกันยายนนี้ แต่ ก.ต.ช.โหวต 5:4 เสียงไม่รับหลักการที่นายกฯเสนอชื่อ พล.ต.อ.ปทีป เพียงคนเดียว ซึ่ง ก.ต.ช.เสียงข้างมากต้องการให้เสนอหลายชื่อ เพราะอยากให้คนอื่นได้แสดงความสามารถและวิสัยทัศน์ด้วย

เรื่องนี้เป็นข่าวใหญ่มาก ที่นายกฯไม่สามารถแต่งตั้งผบ.ตร.ได้สำเร็จ ทำให้ผมสนใจที่จะศึกษารายละเอียดของ ก.ต.ช. ว่า ย่อมาจากอะไร มีอำนาจหน้าที่อย่างไร ประกอบไปด้วยใครบ้าง?

จากการค้นคว้าทำให้ทราบว่า ก.ต.ช.เป็นชื่อย่อของ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายตำรวจแห่งชาติ ประกอบไปด้วยคณะกรรมการ 11 ท่าน ตามแผนผังข้างล่างนี้ครับ

ที่มา: เว็บไซต์สำนักงานคณะกรรมการนโยบายตำรวจแห่งชาติ

โดยกรรมการ 7 ท่าน เป็นกรรมการโดยตำแหน่ง ส่วนอีก 4 ท่าน มาจากการสรรหาของกรรมการโดยตำแหน่ง

อำนาจหน้าที่หลักของ ก.ต.ช.คือ กำหนดนโยบายการบริหารราชการตำรวจ กำกับดูแลสำนักงานตำรวจแห่งชาติให้ปฏิบัติตามนโยบาย และพิจารณาคัดเลือกผบ.ตร.ตามที่นายกฯเสนอ

กรณีการโหวตเสียงค้านนายกฯ 5:4 เสียงนั้น นายชวรัตน์ ชาญวีระกูล รมต.มหาดไทยและหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย ที่เป็นกรรมการโดยตำแหน่ง ก็เป็นหนึ่งในผู้ที่โหวตค้านนายกฯด้วย! ซึ่งนายกฯได้ให้สัมภาษณ์หลังการประชุม ทำนองว่า การยุบสภาก็เป็นทางออกหนึ่งในการแก้ปัญหาเรื่องนี้ แต่ผมก็มองว่าคงจะไม่มีการยุบสภาง่ายๆ แบบนี้หรอกครับ เพียงแต่เป็นเทคนิคของนายกฯในการปรามพรรคร่วมรัฐบาลให้ร่วมมือกัน ถ้าไม่อย่างนั้นนายกฯก็สามารถใช้อำนาจยุบสภาได้

ข่าวล่าสุดแจ้งมาว่า นายกฯจะเสนอชื่อพล.ต.อ.ปทีป เพียงชื่อเดียวอีกเพื่อผลักดันให้เป็นผบ.ตร.ให้ได้...คราวนี้คงไม่มีปัญหา ไม่งั้นก็ต้องยุบสภากันจริงๆ

คิม แด จุง ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ผู้ได้รับรางวัลโนเบล

ภาพจาก Britannica.com

ภาพข้างบนนี้เป็นภาพของนายคิม แด จุง อดีตประธานาธิบดีคนที่ 15 ของเกาหลีใต้ เดินคู่กับนายคิม จอง อิล ผู้นำเกาหลีเหนือ ที่กรุงเปียงยางเมืองหลวงของประเทศเกาหลีเหนือ เพื่อร่วมประชุมสุดยอดผู้นำเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2000 การประชุมครั้งนั้นถือเป็นการประชุมครั้งประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผู้นำทั้งสองประเทศได้พบปะเจรจากัน หลังจากสงครามเกาหลีสงบลงในปีค.ศ. 1953

ประเทศเกาหลีเคยถูกญี่ปุ่นยึดครอง จากนั้นจึงได้รับเอกราชเมื่อญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่ 2 ในปีค.ศ. 1945 โดยสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตเข้าไปปลดอาวุธกองทัพญี่ปุ่นในเกาหลี สหรัฐฯได้เข้ายึดพื้นที่ทางภาคใต้ ส่วนสหภาพโซเวียตเข้ายึดพื้นที่ทางภาคเหนือ โดยมีเส้นขนานที่ 38 องศาเป็นเส้นแบ่ง ซึ่งในตอนแรกเป็นการแบ่งเขตแดนเพียงชั่วคราว แต่ภายหลังก็ไม่สามารถตกลงเรื่องการรวมเกาหลีได้ และในปีค.ศ. 1950 เกาหลีเหนือซึ่งอาศัยยุทโธปกรณ์ของสหภาพโซเวียตก็ได้ยกทัพข้ามเส้นขนานที่ 38 ลงมายึดเกาหลีใต้ เพื่อที่จะรวมชาติเป็นหนึ่งเดียว และภายใน 3 วัน เกาหลีเหนือก็สามารถยึดกรุงโซล เมืองหลวงของเกาหลีใต้ได้

แต่ต่อมาอีกหนึ่งสัปดาห์ สหรัฐฯพร้อมกับกองกำลังอีก 15 ชาติ (รวมทั้งประเทศไทยด้วย:) ก็ได้เข้ามาช่วยเกาหลีใต้ ทำให้เกาหลีเหนือต้องถอยทัพกลับไปที่เขตแดน และสงครามเกาหลีก็ยุติลงในปีค.ศ. 1953

สงครามเกาหลีถือเป็นสงครามตัวแทนของการต่อสู้ระหว่างสหรัฐอเมริกาที่มีอุดมการณ์ประชาธิปไตยกับสหภาพโซเวียตที่มีอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ หรือที่เรียกกันว่า "สงครามเย็น"

ตอนผมเรียนชั้นมัธยมปลาย อาจารย์ที่สอนวิชาสังคมเคยบอกว่า เกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้ยังไงก็ไม่สามารถรวมประเทศกันได้ แต่เมื่อนายคิม แด จุง เดินทางไปเกาหลีเหนือใน ค.ศ. 2000 ความหวังในการรวมประเทศก็ถูกจุดประกายขึ้นมา และทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ (Nobel Peace Prize) ในปีค.ศ. 2000

นายคิม แด จุง ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ที่ผ่านมา ด้วยวัย 85 ปี

ขออภัยโทษ

ผ่านไปแล้วด้วยความเรียบร้อย สำหรับการถวายฎีกาขอพระราชทานอภัยโทษให้กับอดีตนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร ไม่มีการปะทะกันระหว่างเสื้อแดงกับเสื้อน้ำเงินที่มาให้กำลังใจคุณเนวินในคดีทุจริตกล้ายาง ซึ่งศาลฎีกาได้เลื่อนการอ่านคำพิพากษาออกไปเพราะจำเลยมาไม่ครบ เนื่องจากขาดคุณอดิศัย โพธารามิก ที่เดินทางไปต่างประเทศ ทั้งนี้ศาลฯ ได้ออกหมายจับคุณอดิศัย พร้อมยึดเงินประกันจำนวน 1 ล้านบาท เพราะถือว่าเป็นการหลบหนีคดี

ในวันถวายฎีกา 17 ส.ค. 52 ได้มีการแจกรูปคุณทักษิณแบบข้างล่างนี้ ให้กับผู้มาร่วมชุมนุมที่ท้องสนามหลวง

เรื่องการขออภัยโทษไม่ได้เกิดแต่เฉพาะที่เมืองไทยนะครับ ก่อนหน้านี้เมื่อวันที่ 5 ส.ค. 52 ที่เกาหลีเหนือก็มีการอภัยโทษให้กับนักข่าวสาวชาวอเมริกัน 2 คนที่ถูกจับ เนื่องจากรุกล้ำเขตแดนเข้าไปทำข่าวในเกาหลีเหนือ ซึ่งนายบิล คลินตัน อดีตประธานาธิบดีสหรัฐฯ ได้เดินทางครั้งประวัติศาสตร์เข้าไปเจรจากับนายคิม จอง อิล ประธานาธิบดีเกาหลีเหนือ โดยได้แสดงการขอโทษต่อการกระทำของนักข่าวทั้งสองคน

นักข่าวทั้งสองจึงได้รับการอภัยโทษจากการถูกตัดสินลงโทษใช้แรงงาน 12 ปี และได้เดินกลับบ้านพร้อมกับนายบิล คลินตัน

ที่พม่าก็มีการอภัยโทษให้กับนายจอห์น ยิตตอว์ ชาวอเมริกันที่ถูกตัดสินจำคุก 7 ปี จากการลักลอบว่ายน้ำเข้าไปที่บ้านนางออง ซาน ซูจี โดยนายจิม เวบบ์ วุฒิสมาชิกสหรัฐอเมริกา ประธานคณะอนุกรรมการฝ่ายกิจการเอเชียตะวันออกและภาคพื้นแปซิฟิกของวุฒิสภาสหรัฐ เป็นผู้เดินทางครั้งประวัติศาสตร์ (อีกเช่นกัน:) เข้าไปเจรจาขออภัยโทษ โดยก่อนหน้านี้ ส.ว.จิม เวบบ์ เป็นผู้คัดค้านมาตรการคว่ำบาตรพม่า เพราะเห็นว่าเป็นมาตรการที่ไม่ได้ผล

แต่มีบุคคลคนหนึ่งที่ยังไงๆ รัฐบาลทหารพม่าก็ไม่ยอมให้อภัยโทษเด็ดขาด ทายได้ไหมครับว่าใคร...ก็นางออง ซาน ซูจี ยังไงครับ

ศรีบูรพา กับแนวคิดประชาธิปไตย

ภาพจาก wikipedia

กุหลาบ สายประดิษฐ์ หรือ ศรีบูรพา เป็นชื่อที่ผมได้ยินจากสื่อต่างๆ มานานแล้ว แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ศึกษารายละเอียดความเป็นมาของบุคคลท่านนี้ เข้าใจแต่เพียงว่าเป็นนักเขียนเก่าที่มีชื่อเสียงท่านหนึ่ง ซึ่งเป็นผู้แต่งนวนิยายโด่งดังเรื่อง "ข้างหลังภาพ"

แต่ 2 - 3 วันมานี้ ผมค้นกองหนังสือที่บ้านเจอหนังสือเล่มเล็กๆ เล่มหนึ่ง ที่มีคนให้มาตั้งนานแล้วแต่ยังไม่ได้อ่านสักที หนังสือชื่อ"บทบาทของนายกุหลาบ สายประดิษฐ์ กับวิถีประชาธิปไตย" ซึ่งเขียนโดยคุณประภัสสร เสวิกุล ก็เลยลองพลิกอ่านดูว่ามีอะไรน่าสนใจหรือปล่าว... อาจเป็นเพราะตอนนี้การเมืองกำลังเป็นปัญหาร้อนแรง ที่ไม่รู้ว่าทางออกจะเป็นอย่างไร การได้อ่านหนังสือที่เนื้อหาย้อนกลับไป ณ จุดเริ่มต้นกำเนิดประชาธิปไตยปี พ.ศ. 2475 ก็ทำให้ได้แง่คิดบางอย่าง ไม่น่าเชื่อว่าถึงเวลาหมุนผ่านนานกว่า 77 ปี คำกล่าวต่อไปนี้ยังทันสมัยอยู่ในปัจจุบัน

"ความสนใจของพลเมืองต่อกิจการบ้านเมืองซึ่งแสดงออกมาโดยประกอบด้วยภูมิความรู้และวิจารณญานเท่านั้น ที่เป็นรากฐานของประชาธิปไตย และที่เราสามารถเรียกประเทศของเราว่าเป็นประชาธิปไตยได้จริงๆ ในวันข้างหน้า รัฐธรรมนูญเป็นสิ่งแรกแต่มิใช่สิ่งสุดท้ายที่ทำให้ประเทศของเราเป็นประชาธิปไตยจริงๆ" (จากบทความ มนุษยภาพ)

คุณกุหลาบเริ่มเขียนหนังสือและทำหนังสือโดยใช้พิมพ์ดีดตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โดยติดหนังสือไว้ที่ผนังห้องเรียนให้นักเรียนคนอื่นได้อ่าน และเริ่มใช้นามปากกา "ศรีบูรพา" ในการเขียนบทประพันธ์ลงหนังสือพิมพ์ต่างๆ

ต่อมาในปี พ.ศ. 2472 ได้จัดตั้งหนังสือพิมพ์รายปักษ์สุภาพบุรุษ หลังจากนั้นได้เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์บางกอกการเมือง และหนังสือพิมพ์ไทยใหม่ ซึ่งในปี พ.ศ. 2474 ได้ลงบทความเรื่อง "มนุษยภาพ" ที่เสนอแนวคิดเรื่องการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ทำให้รัฐบาลในขณะนั้นไม่พอใจจนเกิดการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นของหนังสือพิมพ์ กุหลาบและคณะจึงลาออกจากหนังสือพิมพ์ไทยใหม่ ต่อมาได้ทำหนังสือพิมพ์อีกหลายฉบับ และเมื่อมาทำหนังสือพิมพ์ศรีกรุง ก็ได้เขียนบทความมนุษยภาพต่อจากที่เคยลงในไทยใหม่ ทำให้หนังสือพิมพ์ศรีกรุงถูกปิด แท่นพิมพ์ถูกล่ามโซ่

ภายหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 กุหลาบจึงได้มาเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ประชาชาติ ซึ่งสนับสนุนการปกครองระบอบประชาธิปไตย ปี พ.ศ. 2476 กุหลาบได้เขียนตำหนิและคัดค้านการใช้อำนาจสั่งปิดสภาผู้แทนราษฎร์ของพระยามโนปกรณ์นิติธาดา จนพระยามโนปกรณ์ฯ ยอมรับผิด แต่หนังสือพิมพ์ประชาชาติก็ถูกสั่งปิด วันรุ่งขึ้นพระยาพหลพลพยุหเสนายึดอำนาจการปกครอง หนังสือพิมพ์ประชาชาติจึงพิมพ์จำหน่ายได้ตามปกติ

จากประวัติการต่อสู้เพื่อแนวคิดการปกครองในระบอบประชาธิปไตยของคุณกุหลาบ สายประดิษฐ์ ข้างต้น น่าจะเป็นแบบอย่างให้กับคนรุ่นใหม่ได้อย่างดี คำกล่าวของท่านจากบทความมนุษยภาพก็เป็นสิ่งที่คนไทยทุกคนที่รักระบอบประชาธิปไตยควรนำไปปฏิบัติ เพราะหากคนในสังคมสนใจการเมืองโดยใช้วิจารณญานพิจารณา ใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ ประเทศไทยย่อมจะผ่านปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ไปได้อย่างแน่นอนครับ

Blood Diamond

ตอนนี้ถ้าใครติดตาม Twitter ของคุณทักษิณ http://twitter.com/Thaksinlive

ที่ท่านได้พูดถึงการไปลงทุนทำเหมืองเพชร ที่ประเทศในแอฟริกา และยืนยันว่าเพชรที่ทำนี้ไม่ใช่ Blood Diamond แน่นอน ก็อาจทำให้หลายคน(รวมทั้งตัวผมด้วย:) สงสัยว่า Blood Diamond หรือแปลเป็นไทยตามตัวอักษรว่า เพชรสีเลือด นี้คืออะไร?

จากการค้นคว้าข้อมูล ทำให้ทราบว่า blood diamond, conflict diamond, hot diamond หรือ war diamond มีความหมายเดียวกัน ซึ่งหมายถึง เพชรที่ได้จากการทำเหมืองในพื้นที่ที่มีสงคราม หรือการก่อกบฎ และเงินที่ได้จากการขายเพชรก็จะถูกนำมาใช้เป็นทุนในการทำสงครามต่อไป

Blood diamond ในอดีตมีที่มาจากประเทศ Angola, Liberia, Ivory coast และ Congo ซึ่งมีปัญหาสงครามกลางเมือง การปฏิวัติ รัฐประหาร เกิดขึ้นในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ประเทศเหล่านี้มีทรัพยากรธรรมชาติประเภทอัญมณีมาก ก็ไม่แปลกที่ทรัพยากรเหล่านี้จะถูกใช้เพื่อหารายได้ เป็นทุนทางการเมืองและการสงคราม

ถ้าดูแถบบ้านเราที่มีชนกลุ่มน้อยอยู่ตามชายแดน ชนกลุ่มน้อยเหล่านี้ก็ต้องหารายได้เพื่อใช้ในการต่อสู้กับประเทศเพื่อนบ้านของไทย ในอดีตจึงมีการปลูกฝิ่นขึ้นอย่างมากมาย และส่งออกไปขายทั่วโลก...

ก็คงต้องติดตามกันต่อไปครับว่า เพชรของคุณทักษิณ ถ้าไม่ใช่เพชรสีเลือดแล้วจะเป็นเพชรสีอะไร?